Ég hef verið þar. Þar sem allt líður í einu takti, dagar líða eins og hverjir aðrir, og þú ert ekki að verða betri, fara neitt nýtt, eða finna þig líða vel við það sem þú gerir.
Þetta er kyrrstöðan. Og í viðskiptum er hún oft varasöm — vegna þess að hún lítur ekki út eins og vandamál. Fyrirtækið er að ganga. Tekjurnar koma inn. Starfsfólkið er sátt. En þú ert að standa í stað.
Hvernig þekkir þú kyrrstöðuna?
Merkin eru oft hlutlæg. Þú ert ekki spennt(ur) fyrir Mánudaginn. Þú ert að gera sömu hlutina á sama hátt og fyrir einu til tveimur árum. Þú ert að viðhalda — ekki byggja upp. Þú ert að svara vandamálum í stað þess að skapa tækifæri.
En merkin geta líka verið tilfinningaleg. Þreytan sem kemur ekki á brott þótt þú hvílir þig. Skortur á forvitni. Tilfinningin um að dagurinn sé bara eitthvað sem þarf að komast í gegnum.
„Kyrrstöðan er ekki vandamál sem þarf að leysa — hún er merki sem þarf að hlusta á."
Hvað geta við gert?
Í fyrsta lagi — breyttu umhverfinu. Þetta þarf ekki að vera stórt. Vinndu á öðrum stað í viku. Farðu á námskeið í eitthvað sem tengist ekki beint starfi þínu. Hittðu fólk sem þú þekkir ekki. Nýtt input skapar nýjar hugsanir.
Í öðru lagi — settu þér eitthvað nýtt markmið. Ekki verkefni — heldur eitthvað sem þú hefur aldrei gert áður. Eitthvað sem hræðir þig aðeins. Óþægindi eru oft merki um að við erum að vaxa.
Í þriðja lagi — talaðu við einhvern. Mentor, vin eða meðlim í samfélaginu. Oft er allt sem þarf til að brjóta kyrrstöðuna að heyra upphátt hvað við erum að hugsa.
Hvað gerðist þegar ég komst úr minni kyrrstöðu?
Þetta var sumarið 2019. Ég var í sömu sporum og lýst er að ofan. Ég ákváð að prófa eitthvað allt nýtt — að taka upp myndskeið og deila þekkingu minni á netinu. Þetta var hræðilegt hugmynd í augum mínum. Ég hafði aldrei gert eitthvað slíkt.
En það breytti öllu. Það opnaði nýjar dyr, nýtt samfélag og nýja ánægju í starfinu. Frumkvöðlar samfélagið er beint tilkomið af þeirri ákvörðun.
Hvað getur þú gert í dag til að brjóta þína kyrrstöðu?