Sex vikna gamall fjárfestir

Fyrir sex vikum gerðist eitthvað sem ég hafði aldrei gert áður. Ég fjárfesti í öðru fyrirtæki. Ekki sem hluti af stórum sjóði eða með faglegum hætti — heldur bara ég, einn frumkvöðull sem trúðir á aðra frumkvöðla.

Ég hef alltaf rekið fyrirtæki sjálfur, verið í framkvæmdarhlutverki, stjórnað daglegum rekstri. Þetta var eitthvað allt annað. Að sitja hinum megin borðsins — sjá hvað frumkvöðull ber fram, meta hugmyndina, og leggja eigið fé í það.

Hvað lærir frumkvöðull af því að verða fjárfestir?

Þetta er upplifun sem ég mæli eindregið með fyrir alla frumkvöðla. Þegar við sitjum á hinum megin borðsins fáum við alveg nýja sýn á hvað fjárfestar leita að og hvers vegna þeir segja nei.

Ég sat þar og hlustaði á kynninguna og hugðist: „Ef ég hefði sett þetta fram á þennan hátt þegar ég var að leita að fjármagni, hefði ég verið miklu betri."

„Besta undirbúningurinn fyrir að fá fjárfesti er að verða fjárfestir sjálfur — þótt það sé bara lítið sem eitt."

Hvað horfðum við á?

Teymið. Þetta er alltaf það fyrsta. Er þetta fólk fært um að framkvæma? Hefur það reynslu, þrautseigju og gæðin sem þarf til að yfirstíga hindranirnar sem fylgja alltaf?

Markaðurinn. Er þetta nógu stór tækifæri? Getur þetta orðið verulegt fyrirtæki — eða er þetta eitthvað sem mun alltaf vera lítið?

Samkeppnin. Hvað er þegar til? Hvers vegna er þetta fyrirtæki í betri stöðu til að vinna?

Hvað er að gerast sex vikum seinna?

Ég er ennþá nýr í þessum hlutverki og læri á hverjum degi. En ég veit þegar núna að þetta mun hafa varanlegt gildi — bæði fyrir eigin skilning og fyrir hvernig ég set fram eigin verkefni í framtíðinni.